Het geheim van de man onthuld

Wij doen altijd op zaterdag de weekboodschappen. Vroeger waren we nooit zo van weekboodschappen doen, maar nu we twee kinderen hebben is het niet zo handig om elke dag naar de supermarkt te gaan en eten te halen. Fijn idee vind ik het nu wel, alles dan in huis te hebben voor een hele week en alleen af en toe vers brood te hoeven halen.

Over het algemeen ga ik het halen, op zaterdagochtend. Dan ben ik er maar van af. Ik hou er namelijk niet zo van, boodschappen doen. Ik pak mijn menubord erbij, bedenk voor heel de week wat we gaan eten, maak een lijstje, ga samen met Emily naar de supermarkt (zij is namelijk wel dol op boodschappen doen en wil perse mee), werk het lijstje af en haal wat extra lekkere dingen, reken af, geef Emily een ballon die bij de uitgang staan, laad de auto in en rij naar huis. Thuis de tassen uit de auto, uitruimen in de keuken, klaar.

“Waarom ik dit uitschrijf, dat is toch iets heel normaals” denk je nu? “Dat doen we toch allemaal zo?”. Tja, dat dacht ik ook, dat het iets heel normaals is, iets heel makkelijks, maar toch krijgt mijn lieve man het iedere keer weer voor elkaar om thuis te komen en de helft te vergeten. Als hij boodschappen gaat doen maak ik een lijstje, waar alles op staat. Rick komt thuis en zegt dan vol trots: “Volgens mij heb ik alles” en dan toch, tijdens het uitruimen vraag ik: “Euh, liefje? Waar is het brood? Waar is de smeerkaas? Die stonden ook op het lijstje”. Je ziet hem dan kijken: “O, die ben ik vergeten, maar voor de rest heb ik alles!”. Rick zijn antwoord, iedere keer na het boodschappen doen: “Ik ben er gewoon niet zo goed in, sorry”.

Laatst was manlief met een vriend van hem aan het praten die een hekel heeft aan het huishouden en ik hoorde op de gang die vriend tegen Rick zeggen: “Ik doe expres of ik slecht ben in het huishouden. Met de was doen bijvoorbeeld, gewoon even expres een rood shirt bij de witte was gooien. Conclusie: ik hoef het nooit meer te doen, want ik ben er ‘echt’ niet goed in”. Hard lachen ze er samen op.

“Aha” dacht ik. “Dus zo werkt het?”. Waar ik een hekel aan heb is dingen ophangen. Ik kan best boren, doe het ook regelmatig, maar liever laat ik het Rick doen. Ik vind dat namelijk echt zo’n naar mannenklusje. Maar goed, ik kan dus ineens ‘echt niet meer’  boren. O, wat ben ik er slecht in. Met een houtboor, op klopstand, ging ik in het plafond staan boren om een klamboe op te hangen. Hmmm.. ik kom de muur niet in, dan boor ik daarnaast maar weer een gaatje. Uiteindelijk een te kleine plug half in het plafond geramd en de klamboe opgehangen. Zag er niet uit natuurlijk. Rick was ook zwaar ontevreden over mijn kluswerk.

Maar raad eens, die tactiek van die mannen werkt SUPER goed, want…. ik mag nooit meer iets boren hier in huis en Rick hangt tegenwoordig vet snel iets op als ik zeg dat ik het anders ga doen. Af en toe kan je nog wat leren van die mannen!