Dan heb je zo’n dag die heerlijk begint. Je bent vrolijk, je vind je jezelf mooi als je in de spiegel kijkt, de zon schijnt, het is heerlijk weer, je hebt zin in de dag. Vol enthousiasme stap je je bed uit en gaat genieten van je goede humeur.
Ik had vandaag twee dingen die ik moest doen. Even langs de verloskundige, maandelijkse controle, en daarna wilde ik de babykamer gaan witten. Voornamelijk het plafond, aangezien het hemelblauw is en ik graag een wit plafond wil hebben. De verloskundige ging goed, moest me wel haasten aangezien ik weer te lang onder de douche stond, maar ik was op tijd. Alles was goed met de baby, mijn ijzergehalte is prima, mijn bloeddruk is stabiel, ik mocht weer gaan.
Even snel een broodje eten, dacht ik, en dan aan de slag. Mijn vader belde, of ik zin had om even snel samen een broodje te eten. Nou gezellig, dat schilderen kan wel even wachten. Wist ik veel dat even ‘even snel een broodje eten samen’ betekent: twee uur uitgebreid lunchen aan tafel, met koffie na en een lang diepgaand gesprek. Daar ging mijn schema. Maar het geeft niet, het was leuk mijn vader weer even zo lang op bezoek te hebben, dat was alweer een tijdje geleden.
Toen hij vertrok ging ik direct aan de slag. In de tussentijd was het alweer half 3. Wat gaat de tijd snel. De verf had Rick al klaar gezet, aangezien ik die zware emmer niet naar boven kan tillen nu. Ik zocht in de garage het rekje voor erin en pakte een grote stok met roller. Even een muziekje aanzetten, dat klust wat lekkerder. Er stond geen muziek meer op Rick zijn computer. Die heeft hij zeker net opnieuw geïnstalleerd? Mijn computer dan maar opstarten. Shit, ook net opnieuw geïnstalleerd, staat ook geen muziek op. Dan maar 22tracks. Die site deed moeilijk en stopte steeds automatisch na 14 seconden. Gefrustreerd liep ik terug. Dan maar slam.fm online radio. Gelukkig werkte het. Nou, was even wat werk, maar dan heb je muziek!
Toen ik begon met schilderen, viel mijn roller van de stok. Het bleef niet goed vastzitten. Alles zat onder de witte verf. Dan maar op een trapje, met de roller in mijn hand. Maar deze roller was zo groot, dat het niet in mijn kleine verfbakje paste, ik moest dus wel steeds de trap af om het in de grote emmer te rollen. En omdat het zo’n grote roller was, woog die roller meer dan weet ik veel hoeveel kilo. Een klein rijtje van het plafond geschilderd en met spierpijn overal stond ik bijna huilend in de kamer. Wat een rotklus, plafond witten.
Tape, op zoek naar tape. Ik ga die roller wel aan de stok vasttapen. Dat kon ik natuurlijk weer niet vinden, maar met wat hulp van Rick via Whatsapp uiteindelijk toch gevonden. Nou, dat hielp al iets. Maar Rick had nog iets bedacht, namelijk de goedkopere witte latex te kopen. En deze was ZO waterig, dat ALLES onder drupte. Niet alleen de vloer, maar ook ik. Het stroomde langs de stok, naar beneden, viel op mijn hoofd en vervolgens zag ik eruit als een groot verfmonster. Stond ik ook nog in een dikke verfklodder op de grond. Hele sok onder de verf, dat er doorheen was gegaan en tussen mijn tenen was gaan zitten. En dat was dan allemaal nog niet eens zo erg. Wat wel erg was, was dat de verf ZO WATERIG was, dat het dus niet dekt. Twee keer heb ik het hele plafond staan rollen en nog steeds zie je het blauwe er doorheen.
Wat een klus. Dus, ik ben verstandig, ik kap ermee voor vandaag. De babykamer ziet eruit als een slagveld, alles onder de verf, de roller is ook daarna weer gevallen. Ik ga het Rick morgen gewoon laten afmaken. Hij koopt troep voor me, mag hij ermee werken.
Zo, dat was mijn frustratie voor vandaag. Ik moest het even kwijt. Bedankt voor het luisteren, euh.. lezen.
En nu ik het zo nalees kan ik er wel weer om lachen... Maar argh, wat kan klussen soms toch vervelend zijn als het niet mee zit!
Geen hartje voor deze blog. Wat een gedoe. Nu Rick aan het werk zetten. Zal je net zien, binnen vijf minuten alles perfect gedaan,,, hmpf.
Ja dat komt dan door mijn geweldige voorwerk... :P
Hahahaha goed zo, dat gewoon volhouden morgen. Wat Rick ook zegt!
Hahaha, ook ik heb ervaring met plafonds witten! Die van ons is 3,5 meter hoog en heeft een oppervlakte van 120 vierkante meter. Ook ik zat er helemaal onder en was gedwongen om niet te eten, drinken of plassen en 4x dezelfde cd te luisteren omdat ik geen kant op kon. We hebben een houten vloer waar absoluut geen verf op mocht komen namelijk. DE HEL!
O dat is echt hel inderdaad! Dan kan je wel janken he? Ik heb laatst ook op de kamer van Emily het plafond gewit, gewoon op de manier zoals ik het altijd doe met de spullen waarmee ik het altijd doe, niets aan de hand. Alsnog wel een rotwerk, maar niet zo'n drama als vandaag :P
In de woonkamer waren wij verstandig. Daar hebben wij een verfspuit voor gebruikt. Was echt peanuts en zo klaar. Maar om dat ding helemaal te pakken voor een klein kamertje van nog niet eens 10 m2, is het niet waard (veel schoonmaak-/voorbereidingswerk)
Ik bedacht me vandaag dat ik ook mijn dag niet heb, net als gisteren...en eergisteren. Ik kwam eigenlijk tot de conclusie dat ik een rotweek heb! Hopelijk eindigt die morgen, duim je met me mee?
Enne... bedenk je dat als rick nog 1 keer saust je baby strax naar een prachtig hemeltje kijkt! Dat was het vast waard achteraf!
O sucks.. Hopelijk voel je je morgen beter! Ik duim voor je. Misschien helpt het iets: Heb vandaag een hele tas vol met tijdschriften aan Mitchel gegeven die binnenkort dus bij jou liggen. Dus heb je lekker wat te doen nu je thuis zit met je armpje. Gaat het alweer iets beter? En inderdaad, de gedachte dat het een prachtige kamer wordt voor ons kleine meisje helpt heel veel!
Ik kan me heel goed voorstellen hoe jij je voelde. Als ik ergens een hekel aan heb is het boven mijn hoofd iets doen. En dan met een varifocusbril!!!! Helemaal je hoofd in je nek want je moet door het onderste stukje kijken. Ik vind mijn hele huis nog wel wit genoeg aan de bovenkant hoor. En anders toch!! Ik denk wel 5x na voor ik weer ga witten. super dat je het toch 2x gedaan hebt. Petje af!!!!
Och je hebt inderdaad wel eens van die dagen dat alles tegenzit.
En dan kom je vanmorgen de babykamer binnen, zodat Rick het kan zien, is het plafond perfect wit gedekt. Blijkbaar droogt het toch goed op, die goedkope verf. "Snap niet waarom je zo liep te klagen hoor" hoor je dan. Gelukkig was het met een knipoog en ben ik allang blij dat ik het niet nog een keer hoef te doen!
Als je ergens een nachtje over slaapt ziet het er meestal de volgende dag anders uit! Dat geldt dus ook voor plafonds witten. Hi hi.
Stiekem moet ik ook wel lachen hoor. Ik zie dit gewoon voor me hahha. Maar het komt vast goed.
Fijne dag,
Elise
Klussen gaat idd niet altijd van een leien dakje (er zit echt altijd wel iets tegen)!