En dan de blog voor vandaag, deze keer wel op tijd! Lastig hoor, elke dag iets leuks schrijven. Een nieuwe 30 dagen challenge blog, een nieuw onderwerp.
Dag 17 – Mijn favoriete herinnering
Ja, ik moet zeggen dat mijn blog ‘Een moment‘ toch wel een mijn favoriete herinnering is. Daarom heb ik besloten mijn verhaal van de vorige blog gewoon verder te schrijven. Heb je die nog niet gelezen, doe dat dan eerst even om dit verhaal beter te begrijpen.
Twee dagen na het handje-vast-pakken moment gingen we naar school. Dit keer zaten we een half dagje in Almere en een half dagje in Amsterdam. Robin ging ook mee naar school, want we hadden namelijk afgesproken om daarna naar Rick en zijn vriendin E te gaan en daar te blijven slapen. Het was die keer daarvoor bij mij thuis ook zo gezellig, dat moesten we nog eens overdoen.
De treinreis naar Amsterdam toe was gezellig, overstappen op Duivendrecht en vervolgens uitstappen bij de Bijlmer. Op het Bijlmerstation was alles verbouwd, dus we wisten niet precies meer waar we heen moesten. “Volgens mij is het die kant op” zei Wouter en we liepen achter hem aan. Het begon te regenen, het was vies weer. Na tien minuten lopen herkenden we niets meer van de omgeving. Volgens mij liepen we de hele verkeerde kant op. We gingen weer teruglopen en daarna de andere kant op, maar weer kwamen we geen school tegen. Rick werd ongeduldig en we besloten, dat als we het nu weer niet zouden vinden, dat we naar huis zouden gaan. Gelukkig kwamen we eindelijk de school tegen, wel na weer tien minuten zoeken.
Meer dan een half uur te laat zaten we dan in de klas. Het was een verschrikkelijk saaie les en in de pauze gingen we alsnog weg, terwijl het college eigenlijk nog een uur zou duren. Dit keer konden we wel direct de metrohalte vinden. Amsterdam, niet mijn ding.
Ik was wel benieuwd hoe Rick zou wonen samen met E. Hij was al zo vaak bij mij geweest, ik nog nooit bij hem. Op het station in Hoorn kwam zijn vriendin ons ophalen met de auto. Een paar minuten later waren we bij hen thuis. Het was heel anders dan ik het me had voorgesteld, dan dat ik bij hem vond passen. Heel vrouwelijk ingericht, veel bloemetjes, tutteldingetjes en rommeltjes.
Het was een gezellige middag en vrij snel daarna ging Rick het eten maken. Ik kwam hem in de keuken helpen en Wouter en E zaten in de woonkamer met elkaar te kletsen. Rick stond aan het aanrecht alles klaar te maken en ik kwam achter hem staan, hield hem rond zijn middel vast en gaf hem een knuffel. Hij deed dit vaak bij mij, maar ik was niet zo open. Dit was de eerste keer dat ik hem een knuffel gaf en het ging geheel onbewust. Rick waardeerde het en knuffelde mij terug.
De tijd vloog in de keuken en anderhalf uur later hadden we eten klaar. We hadden gekletst over van alles en nog wat, het was zo gezellig. E keek niet heel blij toen wij eindelijk samen uit de keuken kwamen, maar ik was zo druk bezig met mezelf dat het me niet eens opviel. Het eten was heerlijk, Rick had goed gekookt. Ik constateerde dat E en ik echt niets gemeen hadden. Alles dat ik leuk vond was zij op tegen en haar dingen konden mij ook echt niet boeien. Jammer, ze was toch niet helemaal diegene die ik had verwacht. Ik merkte dat ik nooit vriendinnen met haar kon zijn. Ook viel het me op dat Rick zich heel anders gedroeg thuis dan dat hij deed als hij bij mij was. Veel onderdaniger en geremd.
Na het eten hadden we zin in ijs. Rick en ik wilde het wel gaan halen, maar E wilde perse mee. Wouter bleef bij hen thuis om op Robin te passen, die mag natuurlijk niet mee de supermarkt in. Rick en E zaten voorin de auto, ik zat achterin. Ik keek hoe hij aan het tanken was. Wat wilde ik dat ook graag, bedacht ik me. Samen tanken, burgelijke dingen doen. Weer kreeg ik dat gekke gevoel, jaloersheid. In de supermarkt ging E iets halen en Rick en ik liepen samen door de winkel als twee kleine kinderen. We hadden zoveel lol.
Teruggekomen in hun huis gingen we een film kijken en Rick ging mijn computer opnieuw installeren die ik had meegenomen. In de woonkamer hadden we twee matrassen neergelegd en we gingen daar slapen. E en Wouter lagen aan de buitenkanten en Rick en ik in het midden. Terwijl iedereen stil was pakte Rick weer stiekem mijn hand vast. We streelden elkaars hand lang en aan mijn ademhaling was te horen dat ik het erg waardeerde. Snel stopte hij, liet mijn hand los en draaide zich om.
De volgende ochtend waren Rick en E lang boven (achteraf hoorde ik pas dat ze ruzie hadden). Wouter en ik waren beneden en we vermaakten ons prima. Een paar uur later kwamen ze beneden. We bedankten E voor de leuke avond en gingen weg. Rick bracht ons naar het station met de auto. Terwijl Wouter een treinkaartje voor ons aan het kopen was, bleef ik even met Rick in de auto achter. “Zie ik je maandag weer?” vroeg hij droog. Ik wist niet meer hoe ik me moest gedragen en deed ook maar afstandelijk. Ik gaf hem een kus op zijn wang en liep naar de trein.
In de trein vroeg Wouter aan me: “Wat is er tussen jou en Rick?”. Ik schrok. Is het zo duidelijk? “Niets, er is helemaal niets, hoezo?” antwoordde ik iets te snel. Wouter moest lachen. Op dat moment kreeg ik van Rick een sms’je: “Wat is er tussen ons aan de hand?” stond erin. Ik kon niets anders doen dan glimlachen. Ik wist het niet, ik had dit gevoel nog nooit eerder gehad, maar ik vond het heerlijk!
Haha ik ga ermee verder! Komt binnenkort: “nog een moment”, dan ga ik verder. Misschien moet ik er maar een boek van maken?
Jaaa een boek!
Maar in dat geval moet je juist niet alles online zetten nu he? Of heb je nog meer van die spannende verhalen?
Hahaha ik zal dus denk ik de big bang niet vertellen… Maar je mag een gratis exemplaar van mijn boek hebben dan hoor.
Dat is lief!
Dankjewel. Ik kijk er naar uit…
Wat een spannend verhaal! Heb er een grote glimlach van op m’n gezicht gekregen, vooral omdat je weet hoe romantisch het gaat aflopen! Disney is er niets bij!
Ahh lief zijn jullie. Haha ik zal er over nadenken mijn boek af te maken (was namelijk al begonnen ooit)
klinkt idd romantisch.. maar aan de andere kant.. kun je niet aan rick zn ex vragen hoe zij de hele situatie heeft beleefd.. zou nog een interessant boek kunnen worden dan
Echt super leuk om te lezen….!!! Wat kun je het toch mooi schrijven…Echt heel erg leuk!!!
Heel mooi om te lezen, helemaal omdat ik het voor een deel van dichtbij heb meegemaakt.
Er zijn veel herkenningspunten in het verhaal met mijn leven.
Fantastisch dat het eind goed al goed is.
Of zoals we nu op schoolna ieder sprookje met z’n allen zeggen:
En ze leefden nog lang en gelukkig!
Knuf.Ik ben benieuwd naar morgen!
Je zou echt een boek moeten schrijven ofzo…leuk verhaal om te lezen
Maar dit verhaal heeft 3 kanten.
Elk verhaal heeft meerdere kanten, dat is toch niet zo raar? Ik beschrijf alleen mijn kant natuurlijk!
Superleuk verhaal dit. Die kende ik nog niet! Mijn favoriete herinnering vind ik moeilijk. Ik onthou ook zo weinig
Ik denk dat mijn favoriete herinnering op dit moment het huwelijksaanzoek van Mitchel is. We waren in Egypte, het was een bloedhete dag. We moesten midden in de nacht opstaan om dwars door de woestijn af te reizen naar Abu Simbel waar de tempels van Ramses de tweede te zien waren. In de bus sliep ik als een roos, maar Mitchel bleef maar voor zich uitstaren. Met zijn hand op zijn broekzak. Ik vroeg nog waarom hij niet kon slapen. Hij zei gewoon dat het niet lukte, haha. Eenmaal aangekomen werd ik meteen hyper enthousiast. Voor mensen die me niet kennen. Oude dingen, vooral cultuurdingen maken me hyperenthousiast en onhoudbaar. Ben ook altijd tourguide met boekjes in de weer. Geen redbull voor mij op reis, ik krijg adrenaline van cultuurdingen, haha. Aniiways, ik pushte Mitchel maar om samen met mij op de foto te gaan voor de tempel. Telkens wimpelde die me af. We moesten eerst de tempel van binnen bekijken, en toen weer van buiten. Toen moesten we op een bankje gaan zitten om het ding nog een keer te bewonderen. Uiteindelijk werd ik geirriteerd en zei dat ik nu wel eens samen met hem op de foto wilde voor de tempel. Uit het niets sprint Mitchel weg (in 45 graden, doe het hem maar na) naar wat Nederlanders die ook bij de groepsreis hoorden en ging uitgebreid uitleggen hoe de camera werkte. Mijn irritatieniveau steeg naar een nog hoger niveau.. “waarom moest hij zo uitgebreid het menu van onze camera uitleggen voor één foto?” Dus ik stond te mopperen en de andere kant uit te kijken. Tot iemand opeens mijn hand vastpakte ik draaide me om. En daar zat hij dan op zijn kniën met een ring in zijn handen. Hij zei: “ik weet dat ik er altijd grapjes overmaak, maar wil je met me trouwen?” Uiteindelijk heb nog weinig van de tempels gezien, ik zat met traanoogjes te kijken naar mijn prachtig ring. Zo mijn herinnering. Xje
Ik kreeg er weer tranen van in mijn ogen. Alweer bijna een jaar geleden. Wat vliegt de tijd!
Zeker niet raar.Daarom zeg ik het juist.Trouwens ik ken E erg goed. toen ik jou verhaal las. kwam al die herreningen naar boven van E en Rick wat ik met hun meegemaakt voor de negatief dingen..ik weet precies wat voor persoon E is en ik heb haar anders ervaren.zij was erg jaloers op mij en dat heb ze zeker laten merken. ik heb ruzie met rick gehad door haar en dat vind ik nog steeds wat iemand ook zeg.
ik zag gewoon dat ze de vriendschap van mijn man en rick kapot maakt. en mij de schuld er van geven.dat is een ander verhaal.daarom zeg ik er zijn verschillen kant van een verhaal.En die kant van julie 3 heb ik ook anders gehoord.maar ik ben blij dat rick zijn rust en geluk bij jou gevonden heeft
Wat een super leuke herinnering!
Ik kan niet wachten om verder te lezen
Wauw wat een leuk verhaal! Echt liefde :) ik krijg zelf vlinders van in mijn buik! Laat mij weten wanneer jij je 'nog een moment' gaat schrijven!
Wat lief, dank je wel! Hier heb ik nog twee momenten voor je:
- http://www.mcdid.nl/2011/07/15/een-ander-moment/
- http://www.mcdid.nl/2011/07/24/een-laatste-moment/