Voor mijn verjaardag had ik van Rick een weekendje Limburg gekregen en daar zijn we afgelopen weekend naartoe geweest. Dat was lang geleden dat wij op ‘vakantie’ zijn geweest. Indonesië voor het laatst. We waren er dus echt wel even aan toe, al was het maar een weekend.
Vrijdagmiddag om half vier zijn we vertrokken. Helaas stonden we in de file, dus duurde het iets langer voordat we aankwamen. Daarom besloten we maar bij de McDonalds iets te eten en een potje eten voor Emily daar te geven. Emily vond het weer super leuk en Robin was ook heel braaf, zeker toen hij daarvoor een klein frietje van me kreeg. Toen we klaar waren met eten reden we door en om zeven uur kwamen we op het park aan. Ik gaf Emily nog een flesje, terwijl Rick haar bedje snel in elkaar zette. Zij ging gelijk slapen en wij gingen genieten van ons eerste avondje weg.
Zaterdag ging ik maar eens op verkenning, waar zat hier de supermarkt? Na helemaal omgelopen te hebben had ik het gevonden. Maar nu nog terug. Uiteraard koos ik de verkeerde kant, waardoor ik met een nog grotere omweg terugliep. Scheen de supermarkt echt op een minuutje van ons huisje te zitten. Tjah, mijn oriëntatiepunt was ver te zoeken dit weekend, maar er was wel een lekkere lunch!
Na de lunch besloten we voor de eerste keer met Emily naar het zwembad te gaan. Maanden had ik hier naar uitgekeken, wat spannend! We hadden van Ricks nicht een baby-/mamaband geleend, waar we samen mee het zwembad in konden. We gingen ons omkleden, liepen vol enthousiasme naar binnen, gingen direct in het peuterbad zitten en het begon, Emily moest heel hard huilen. Misschien iets te hard van stapel gelopen, dachten we. We probeerden haar te kalmeren op de stoelen, maar ze blijf maar huilen. Rick besloot bij het huisje een flesje melk te halen en ik probeerde haar op een rustiger plekje te troosten, wat na een lange tijd eindelijk lukte. Waarom vond ze het zo eng?
Toen Rick terug was gaven we haar het flesje en gingen we het opnieuw proberen, maar helaas, ze begon direct weer en was niet stil te krijgen. We besloten het maar rustig op te bouwen, door aan de kant lekker te spelen, maar daar trapte ze mooi niet in. Na een uurtje gaven we het op en zijn we teruggegaan naar het huisje. Wat een teleurstelling, ik had hier zo naar uitgekeken. Helaas!
Toen Em een beetje uitgerust was gingen we naar de kinderboerderij en dat vond ze prachtig. Ze was bijna niet vast te houden en begon er spontaan stapjes van te zetten toen ik haar vasthield, zodat ze nog dichter naar de geit kon. Dat was nieuw. Ze heeft geitjes, konijntjes, kippen, varkens, ezels en schapen gezien. En ze, bijna, allemaal even geaaid. Gelukkig, toch nog iets gedaan die dag dat ze wel erg leuk vond. Toen Emily die avond eindelijk sliep hebben Rick en ik samen gevierd dat we alweer een jaar getrouwd zijn. Wat is die tijd hard gegaan. We wilden eigenlijk uit eten, maar omdat Emily zo moe was van het zwemmen en al zo veel prikkels had gehad, besloten we dat maar niet te doen.
Zondag zijn we eerst met Robin wezen wandelen in het bos. Emily in de draagzak, dat vond ze erg leuk. ‘S middags gingen we weer proberen naar het zwembad te gaan. Ja, wij geven niet zomaar op hoor! We waren nog niet het kleedhokje binnen of ze begon alweer te huilen. Waarom toch? Ze heeft nu toch geen trauma he? We besloten gewoon met kleding naar binnen te gaan, dan konden we ook zo weer gaan als ze het niet leuk vindt. We gaan gewoon even kijken! Na een half uurtje gespeeld te hebben vond ze het stiekem toch wel interessant, al die mensen in het water. Rick besloot er in te gaan en na een tijdje kwam er, eindelijk, een klein lachje op haar gezichtje. Mooi! Ik snel naar het huisje, haar band halen (die was ik vergeten), en weer terug. Ik spring het water in, Emily vindt het nog steeds leuk. Als ik met die band in het water zit, zet Rick haar zachtjes bij mij in het bandje. Ze ging heel even huilen en toen… vond ze het leuk! Zie de foto!
Na een klein half uurtje zijn we er weer uitgegaan en richting het huisje gegaan. Trots als we waren, op ons kleine meisje, maar ook op onszelf, dat we het niet opgegeven hebben. Thuis allemaal even in bad en onder de douche en vervolgens gingen we uit eten. Emily in de kinderstoel, ook voor de eerste keer mee uit eten. Hoop nieuwe dingen voor haar en voor ons dit weekend. Je moet het toch een keer doen? Maar dit ging super. Emily ging even erbij zitten aan tafel en uiteindelijk heerlijk slapen in de buggy. Wij hebben heerlijk gegeten en gedronken!
Vanmorgen zijn we weer naar huis gekomen en vandaag heeft Rick nog een dagje vrij. We gaan daarvan nog even samen genieten. Het was een leuk weekend. Niet zo ontspannend als dat ik had gehoopt, maar ja, hoe wil je dat ook doen met zo’n kleintje?
Met dit weekendje weg zijn weer een aantal doelen van mijn DZP-lijst behaald, namelijk: #67 Ga op vakantie met het gezin binnen Nederland en #77 Met Robin een flinke wandeling maken door het bos.
