“Hoe gaat het met je?”. “Ja goed, mijn kind dit, mijn man dat”. Zo’n hekel had ik hier vroeger aan, ik vraag toch “hoe gaat het met JOU”?. Moeders die alleen nog maar kunnen praten over hun man en over hun kinderen. Totaal geen interesse had ik daarin. Als ik wilde weten hoe het met haar kind of man ging dan vroeg ik daar wel naar, ik wil gewoon weten hoe het met mijn vriendin gaat. Moeders die alleen maar op Twitter schreven wat hun kind deed, en op Facebook elke dag een nieuwe foto zetten van hun kind. Bah!
Vorige week zat ik met Rick aan tafel en hij vroeg: “Hoe was je dag liefje?”. Ik druk vertellen over wat ik vandaag met Emily had gedaan, dat is immers mijn fulltime baan overdag. “Altijd maar baby’tje dit, baby’tje dat, hoe gaat het nou met jou?” vroeg hij me heel direct. Ik schrok. Ik ben toch niet veranderd in die moeder waar ik zo’n hekel aan had altijd? Praat ik dan echt alleen maar over mijn kind?
Dat heeft me wel even aan het denken gezet. Maar ik kwam er achter dat moeder zijn niet zomaar iets is als verliefd zijn en alleen maar praten over je vriendje, waar iedereen uiteindelijk strontgek van wordt. Moeder zijn is een zware, drukke, maar wel leuke baan. En als je een andere fulltime, drukke baan hebt en je vraagt aan diegene: “Hoe gaat het met je?” durf ik er mijn geld op in te zetten dat ze zeggen: “Ja moe, druk op het werk, had vandaag een lange vergadering….” of iets in die richting. Dus eigenlijk, praten wij gewoon altijd heel veel over hetgeen waar we het meest mee bezig zijn en geeft niemand echt antwoord op de vraag hoe het nou echt met JOU gaat. Het is natuurlijk ook moeilijk om af en toe uit je rol van je werk te stappen, of het nou moederzijnde of een andere baan is, waardoor je snel antwoord geeft vanuit je rol. Ik heb met mezelf afgesproken me bewust te blijven dat ik meer ben dan alleen mama.
Want hoe gaat het nou eigenlijk echt met mij, los van Emily, los van Rick, los van de drukte en de verhuizing. Met mij gaat het goed. Wel moe de laatste tijd, volgens mij ontzwangering ofzo (schijnt ook iets van negen maanden te duren heb ik gehoord), maar afgezien van dat gaat het erg goed en zit ik heerlijk in mijn vel.
Hey maris hoe is?
Is niet meer dan normaal dat je graag over de dingen praat welke je graag doet. en jij praat graag over Em, wat dus een goed teken is…
Heel herkenbaar. Als ik een dag met C. thuis ben geweest praat ik 9 van de 10 keer over hem en wat we samen gedaan hebben. Als ik een dag gewerkt heb, gaat het ‘s avonds over mijn werk. Maar inderdaad een goede vraag: hoe gaat het met míj? Met mij gaat het goed. Mijn leven is in balans en ik geniet er volop van.
Heel herkenbaar. Goede vraag, moet je echt even over nadenken. Hoe gaat het met mij?!
Ik wil toch nog graag 1 dingetje aanstippen: hoe het gaat met je man/vriend en je kind en hoe het gaat met de relatie tussen je kind en je vriend/man heeft natuurlijk ook zijn weerslag op hoe het met jou gaat.Als Emily heel erg ziek wordt, ben jij ongerust en verdrietig. Als Emily iets nieuws leert (zitten bijvoorbeeld) kun je je daar een hele dag blij en gelukkig om voelen. Hetzelfde met Rick. Als hij verteld dat hij zo gelukkig is met zijn baan, zijn leven, jou, zijn kind, zijn huis dan wordt jij daar ook gelukkig van. Als hij zegt dat hij het niet meer ziet zitten, nou ja, je raadt het al. Met sommige mensen ben je zo verbonden dat hoe het met hen gaat, essentieel is voor hoe het met jou gaat. Misschien moet niet je geleuter over baby’s en lieve mannen weglaten, maar er gewoon aan toevoegen: …en daar werd ik dus helemaal gelukkig van! Dan heb je alles gecovered. Maar je hebt wel gelijk: je bent meer dan alleen moeder. En het is wel eens moeilijk dat niet te vergeten (voor mij iig).