Tijdens mijn zwangerschap had ik al besloten dat ik borstvoeding wilde gaan geven voor zolang het mogelijk was. Minimaal zes weken en maximaal zes maanden.

Het begin vond ik erg zwaar. Mijn borstvoeding kwam niet op gang en na drie dagen bleef het nog steeds weg. Emily had in de tussentijd erge honger en huilde ‘s nachts erg veel. Ik ben toen gaan kolven om het op gang te krijgen en we hadden haar in de tussentijd wat bijvoeding gegeven. Gelukkig was ze nog zo klein dat ze bijna niets nodig had, vijf cc was genoeg. Bij de vierde dag kwam het spontaan op gang en een paar dagen later produceerde ik meer voeding dan zij kon drinken.

Vanaf toen ging het erg gemakkelijk en begon ik het erg leuk te vinden. Een heerlijk intiem rustmomentje tussen mij en mijn dochtertje. Het laatste iets na de bevalling waarbij ze echt compleet van mij afhankelijk is.

Vorige week begon ze weer veel te huilen, wat vreemd is aangezien ze altijd ontzettend rustig is en weinig huilt. Na een paar dagen wist ik mij geen raad meer en zat ik er een beetje doorheen. Wat zou er aan de hand zijn? Krampjes waren het niet. Ze had geen honger (dacht ik), want ze had net gegeten. Wat bleek nou? Mijn voeding was gestopt, er kwam bijna geen voeding meer uit. We haalden een potje gekolfde melk uit de vriezer en gaven dit met een flesje aan haar. Ze had zoveel honger dat ze binnen vijf minuten alles op had en als een blok in slaap viel. Wat een opluchting. Ik besloot weer te gaan kolven om het weer op gang te krijgen. Na een paar dagen kwam ook dit weer op gang en produceerde ik weer genoeg melk. Maar nog steeds, zoveel honger. Hoe dan?

We besloten te kijken hoe ze reageert op flesvoeding, of ze daar wel vol van raakt. Ze had nog geen eens 30 cc gedronken of ze viel weer als een blok in slaap. Tevreden dat ze was. Met mijn voeding heeft ze zeker wel 120 cc nodig en dan heeft ze nog steeds honger. Zou mijn voeding niet genoeg voedingsstoffen meer bevatten?

Wat is het toch een gedoe zeg, dat borstvoeding geven. Afgezien van deze dingen kost het ook ontzettend veel energie om steeds weer nieuwe melk aan te maken en val ik zo ontzettend snel af dat al mijn kleding van voor mijn zwangerschap alweer veel te groot is. Lijkt me ook niet helemaal de bedoeling.

Dus nu sta ik een beetje op een punt waar ik moet kiezen wat ik wil. Ga ik nu maar weer van alles proberen, samen met een lactatiedeskundige, om meer voedingsstoffen in mijn voeding te krijgen en heel veel eten om een beetje op gewicht te blijven of stap ik nu gewoon over op de fles en bouw ik het rustig af?