Kerst in de soep gevallen

dec 27, 2009 by Maris    1 Comment     Posted under: Kerst

Dat ik nooit echt een grote kerstfan ben geweest, dat wisten we wel, maar dat op zo’n dag ook echt alles in het water valt, alle voorbereidingen verkeerd gaan en alles mislukt maakt dit nog even wat erger.Tweede kerstdag hadden Rick en ik dit jaar ingepland samen met Karlijn en Mitchel. We zouden uitgebreid gaan koken met z’n 4′en bij hun thuis. Een week daarvoor was Karlijn al druk het internet aan het afstruinen naar lekkere recepten die vervolgens bij mij in mijn inbox verschenen. We zouden samen de boodschappen hiervoor gaan doen.

Afgelopen dinsdag krijg ik van Karlijn een paniek smsje: “Het is freakin’ druk in de supermarkten. Was is ons plan voor morgen?”. Karlijn besloot woensdag zelf snel naar de AH te gaan om de booschappen te doen voor het voorgerecht en hoofdgerecht, wij deden het in Almere stad voor het dessert, dat zou sneller gaan aangezien wij nog druk aan het schoonmaken waren voor eerste kerstdag en Karlijn andere plannen had die dag. Karlijn kon niet alle ingredienten meer krijgen, aangezien veel uitverkocht was, maar geen nood, hier hadden we wel een oplossing voor. Rick haalde het, namelijk de sesamzaadjes, tweede kerstdag nog snel bij de AH en we gingen, met al onze spullen op zak, naar Mitchel en Karlijn.

Zaterdagmiddag, weer een sms van Karlijn: “De wijn. Ik ben de wijn vergeten!”. Ik had mijn telefoon niet bij me, las het smsje niet en we kwamen daar aan zonder wijn. Ze waren al druk aan het koken toen wij binnenkwamen, dus we sprongen direct bij. Toen alles gesneden was moest het in de blender, zodat het een egale courgettesoep zou worden. Jammer genoeg werkte de blender niet. Hadden we maar de staafmixer meegenomen, dachten we nog. “Ik heb een weegschaal nodig voor het dessert” roept Rick. Mitchel en Karlijn schudden allebei nee als hij vraagt of zij er een hebben.

Karlijn en ik besluiten naar de ouders van Mitchel te rijden, om daar een staafmixer, een weegschaal en een fles wijn te halen. Pal voordat we de deur uit willen gaan haalt Mitchel de bladerdeegsterren uit de oven die in de soep moeten. Ze zijn verbrand, zwart en niet meer te eten, dus Mitchel besluit ze weg te gooien. “Dan maar geen sterren” zegt ie er achteraan. Daar gingen ook de sesamzaadjes de prullenbak in. Voor niets gehaald dus.

Als we bij de ouders van Mitchel aankomen besluit ik in de auto te wachten en Karlijn loopt naar binnen. Een paar minuten later komt ze met lege handen weer naar buiten. “De staafmixer was kapot, dus die hebben ze weggegooid. De weegschaal hebben ze uitgeleend en ze hebben geen witte wijn in huis”. We moesten hard lachen en besloten door te rijden naar de ouders van Karlijn. Gelukkig waren ze thuis en hadden ze alles in huis wat we nodig hadden.

We rijden snel terug, hebben in de auto diepgaande gesprekken en lopen bij hun thuis weer naar binnen. “We hebben de soep al gemixt, de blender deed het ineens” zegt Rick zachtjes. We leggen de staafmixer weg, laten zien hoe de weegschaal werkt en Rick wil het dessert gaan maken. “Ik ben het ijs vergeten thuis” horen we Rick schreeuwen. Zonder ijs, geen dessert.

We kunnen niet anders dan hierom lachen. Wat een minkukels zijn wij als het hierom gaat. We eten de courgettesoep met een broodje op, die heerlijk smaakte, maakte het hoofdgerecht (lamskotelleten met pesto en gepofte aardappelen) wat ook voortreffelijk was en belandde, met een stuk Monchoutaart, op de bank.

Uiteindelijk zijn we voor niets heel Almere afgereist, de staafmixer, de weegschaal en de wijn hebben we niet gebruikt. Dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen, dus ik trek, nou ja draai eigenlijk, de fles wijn open en neem er een glas uit.

De rest van de avond hebben we ons prima vermaakt met de Wii, Touche en ander gezelschap. Een kerst zoals we kerst kennen, een kerst zoals naar mijn idee kerst hoort te zijn en ik er nog een heleboel van wil meemaken.

Wil je iets zeggen, laat een reactie achter