Als een engel op mijn schouder
Posted under:
Vanmorgen moesten we vroeg op, vandaag hadden we namelijk een lange dag gepland met veel activiteiten. We zouden naar de bergen gaan in Puncak en dan doorrijden naar Bandung. Een paar dagen geleden zaten we tijdens het eten met z’n allen te praten en Ris vertelde over een hele oude vrouw in Bogor die hem van zijn pijn af heeft geholpen in zijn knie. “Zij heeft een gave, ze ziet pijn en kan met een enkele aanraking het weghalen. Ik heb er nu helemaal geen last meer van” zei hij. Sylvie kwam daarna met nog meer verhalen over haar en haar wonderen. Ik keek Rick aan en begon te vertellen over mijn wiplash (of wat het dan ook mag zijn). Ris en Sylvie dachten dat het wel verstandig was om dan even bij haar langs te gaan en we besloten het te doen voordat we naar Puncak zouden gaan, vandaar dus het vroege opstaan.
Vanmorgen onderweg vroeg ik aan Sylvie of we niet hadden moeten bellen van te voren, straks is ze niet thuis. Ris vertelde dat ze geen telefoon heeft. Ze is heel arm en woont in de Kampung (de armoedige gedeeltes hier in Indonesië), maar ze is altijd thuis.
Na 2 uur rijden kwamen we aan in de Kampung van Bogor. Als we de auto uitstappen komt heel het dorp naar buiten lopen. Ze hebben nog nooit blanke mensen gezien in hun leven. Als we richting die vrouw haar huisje lopen staat ze al te wachten en zegt ze: “Ik wist al dat jullie eraan kwamen, ik was al aan het wachten, kom binnen”. Het is een klein mager chinees vrouwtje, praktisch zonder gebit, van 90 jaar oud.
Het huis is vanbinnen erg klein en vies, maar ik moet zeggen dat ik het nog vond meevallen, ik had het me erger voorgesteld. We gaan een heel klein kamertje binnen, waar een vies bed staat en een tafeltje met olies. Gelukkig wisten we van te voren dat het niet zo fris is allemaal, dus hebben we dekens meegenomen en eigen massageolie. Als Sylvie de dekens op het bed legt ga ik er, half uitgekleed, liggen. Zo oud en slap als het vrouwtje is, zo jong en sterk zijn haar vingers. Zodra ze me aanraakt doet ze me toch een hoop pijn. Ze heeft ontzettend veel kracht erin.
Ze begint bij mijn voeten en voelt eigenlijk al direct waar ik last van heb en ze schrikt ervan. Ze masseert mijn voeten en knieeën en gaat door naar mijn rug. Ze begint laag en gaat langzaam naar boven, zodat de pijn boven minder zwaar voor mij is dan dat ze daar direct begint legt ze uit. Als ze aan mijn rug zit weet ze direct wat het probleem is. Een kleine zenuw in mijn rugwervel richting mijn hart zit niet goed, waardoor spieren eromheen er last van hebben. De spieren in mijn nek lopen door naar mijn oren die aansluiting hebben op mijn evenwichtsorgaan, vandaar het ‘draaimoleneffect’ vertelt ze me. Ze vertelt dat ik geluk mag hebben dat ik nog kan ademhalen en leef en dat God wel heel veel van me houdt of dat ik standaard een engel op mijn schouder heb, want het is een serieus probleem. Ze heeft één keer eerder een persoon gehad met dit en die was voor altijd verlamd geraakt aan zijn onderbenen.
Ze vertelt me ook dat dit niet is ontstaan door het vallen met de scooter vorig jaar. De klachten zijn toen misschien zo erg begonnen, maar de oorzaak en de echte pijn is al van heel lang geleden.
Als ze verder over mijn lichaam gaat komt ze bij mijn baarmoeder uit. Hier voelt ze ook een aantal zenuwen die niet goed zitten. Ze zitten als het ware om elkaar heen gekruld, waardoor mijn baarmoeder geblokkeerd is geraakt. Ze zei dat als ze dit niet uit elkaar haalt ik waarschijnlijk nooit kinderen zal krijgen, het zal in ieder geval heel lang duren. Vandaar dus nog steeds geen zwangerschap. Ze probeert de zenuwen los te duwen, wat ongelofelijk veel pijn doet. Halverwege stopt ze en vraagt me nog een keer terug te komen, zodat ze het kan verdelen over meerdere massages, omdat de pijn anders niet dragelijk is.
Na anderhalf uur stopt ze met masseren en vraagt ze waarom we niet eerder waren gekomen, dit is namelijk een serieus probleem. Ik was volgens haar een sterke vrouw en ze wacht dit weekend op me tot ik terugkom.
Ze doet deze dingen gratis voor mensen, ze wilt mensen helpen met haar gave en hoeft er geen geld voor. We hebben haar toch 100.000 RP (7 euro) gegeven, ze is zo arm, heeft ze toch iets.
Ik moet zeggen, ik ben best wel geschrokken, maar ook wel opgelucht. Ik wist dat er iets niet goed zat, die wiplash is er niet zomaar en niemand tot nu toe heeft me ermee kunnen helpen. Ik voel me nu al een stuk beter en ik hoop dat ik er iets aan heb. Het is in ieder geval duidelijk, het is een bijzondere vrouw met zeker een gave!
Na me een beetje afgedroogd te hebben, ik zat helemaal onder de olie, zijn we verder gereden naar Puncak. Terwijl we met de auto 3000 meter omhoog gingen bekeken we de afgrond, wat volgebouwd was met thee. Helemaal op de top zijn we eerst wat wezen eten bij een Hollands restaurant (nog gebouwd door Nederlanders tijdens de verovering). Ze hadden er poffertjes, pannenkoeken, echt super grappig. Na een sandwich te hebben gegeten zijn we een stukje naar beneden gereden, waar we een prachtig uitzicht hadden over de gehele theeplantage. Daarna zijn we doorgereden naar de theefabriek ‘Perkebunan Gunang Mas’, waar we te zien kregen hoe de thee wordt gemaakt, van begin tot eind. Wist je dat alle thee uit heel de wereld daar vandaan komt, ook de Pickwick die we thuis drinken?
Het was een hele bijzondere dag, ik ben er helemaal gesloopt van. Morgen ontspannen in de Spa (morgen meer hierover) en dan zaterdag weer terug naar die vrouw. Ik hoop zo dat ze me kan genezen. Ik heb er wel echt vertrouwen in!
12 Comments + Add Comment
Wil je iets zeggen, laat een reactie achter
Wie is mcdid
Laatste reacties
- Yael op 20 weken echo
- Denise op 20 weken echo
- Maris op Sneeuwweekend
- HansDeZwans op Sneeuwweekend
- Aukje op 20 weken echo
Hoi Ris, Ik begrijp dat je compleet uitgeput bent. Je hoort immers niet iedere dag dat je God op je knieën mag danken dat je nog leeft. En dat je grootste droom om zwanger te worden mogelijk niet uitkomt omdat je baarmoeder in de knoop zit. Het lijkt mij zwaar bizar om zoiets te horen van een vrouw die je totaal niet kent. Maar het is apart dat ze zoveel over je kan vertellen terwijl ze je nog nooit eerder ontmoet hebt. Wat een aparte ervaring lijkt me dit. Ga zaterdag maar snel terug, kan ze je dan helemaal beter maken?Hier gaat alles goed. Ik hou Romy vanaf mijn werk met Skype in de gaten. Ze ligt nu op dit moment lekker te slapen op de bank. Af en toe roep ik: “Rooooomy” en dan kijkt ze verschrikt op, echt grappig. Af en toe horen we het kattenluikje open en dicht gaan. Dan komt Sjors even gedag zeggen. Maar so far nothing. Ik weet wel dat zodra ik een mauw hoor en ze gaat nestelen ik erbij willen zijn. De komende drie dagen heb ik vrij en dus alle tijd
Marisje hou je je rustig? Ik denk heel veel aan jullie en wacht met smart op jullie terugkomst in Nederland… X
Hee lieverd,Het is zeker bizar om zoiets te horen, maar ik geloof haar volkomen. Ik kreeg er echt een goed gevoel bij en ze zegt er ook wel iets aan te kunnen doen, maar niet in één keer, daarvoor zit het al te lang. Zaterdag dus weer, hopelijk ben ik dan ook een keer gezond. Leuk dat je nog steeds met Skype kijkt, goed idee was dat gisteren. Ik wilde het vandaag ook doen, maar er werd niet opgenomen, zeker omdat jij al gebeld hebt.Lief dat je zo goed voor de katten zorgt, ben je echt eeuwig dankbaar!! Wij denken ook echt elke dag aan jullie en kunnen niet wachten weer met jullie te zijn! Ik neem aan dat het woensdagavond al is
Ik hou me rustig en je op de hoogte, komt helemaal goed!Liefs
Hallo lieve schat, wat een bijzondere dag voor jullie. Als ik het goed begrijp zitte er wel meer engeltjes op jouw schouders. En we mogen inderdaad dankbaar zijn dat je nog zo goed bent, ondanks al die knopen in je lijf. Heb maar vertrouwen in dat vrouwtje lieverd. Ze doet je nu misschien pijn, maar als je daarna een gezonder en prettiger in je vel leven krijgt is het dat zeker waard. Ik zal zaterdag aan je denken en je al mijn kracht sturen en mijn liefde, misschien heb je er iets aan.
Ben jij er erg van geschrokken Rick? Ik wel hoor! Hoe voel jij je nu?
Het zal in ieder geval helpen als jullie zaterdag weer heengaan. Hou jij Maris haar hand wel vast? Of mag dat niet?
Rust maar goed uit en laat alle pijn van de behandeling er maar uit. Rustig diee buikademhaling helpt daar goed bij lieverdje.
Dikke kus van mij. jullie zijn mijn kanjers hoor!
Slaap lekker en een fijne dag morgen samen.
XXXXX
Gaaf dat je zo’n geneesvrouw hebt ontmoet. Bijzonder… In ieder geval heeft ze je al een stuk verder geholpen, want je voelt je begrepen. En dat is ook al heel fijn toch ..Nou, ik vertrek vandaag voor een weekje naar Belgie (waar ik volgens mij geen internet heb). Dus helaas kan ik de blogs van de laatste week niet lezen
!Ik hoop dat jullie nog heel veel genieten van de vakantie. Ik vond het iig super leuk om jullie blogs te lezen, jullie hebben echt al veel dingen meegemaakt! Ook een heleboel dingen die je nooit meer vergeet, en het is lecht euk dat we via de blogs daar een deel mee konden krijgen/maken 
Veel liefs aan jullie allebei!Xjess, van Mo
ps. lecht euk = echt leuk .. hahaha (typfoutje)
Heel fijn dat zulke mensen nog bestaan, wetenschap komt er niet uit maar zit heel vaak een kern van waarheid in. Hiervan moet je gewoon gebruik maken, slechter kan het toch niet worden.. en misschien zal het zen voordelen hebben! Morgen maar een relaxte massage ondergaan in de “spa”
Hey kids,zag al de tekst en verwachte weer lange verhalen over wat jullie nu weer hadden gezien, gedaan en gegeten. Nooit verwacht dat jullie reis nog een medisch tintje zou krijgen.Heb eigenlijk nog nooit veel gehoord over die problemen met je rug, maar het lijkt erop dat wij voor een heel groot gedeelte hetzelfde probleem hebben! Echt bizar. Bij mij is als ik het zo hoor die zelfde zenuw (in ieder geval eentje die naar het hart loopt) beschadigd. Ben daarvoor ook heel lang in behandeling geweest. We moeten maar eens ervaringen uitwisselen dan! Ik hoop dat die vrouw je kan helpen en dat alles wat zij claimt echt zo is, ik ben altijd erg sceptisch met dit soort dingen maar ik hoop op een goed resultaat. Houd me op de hoogte!Ik verwacht dit weekend zo goed als helemaal gesettled te zijn in mijn nieuwe huis. Er wacht jullie bij terugkomst een warme ontvangst in het rustieke Schellinkhout.Zo op jullie pad!Mitch
@Willeke Wat ontzettend lief, weet zeker dat het morgen helpt! Rick zegt: “Ik was niet geschrokken, ik weet dat dat soort dingen altijd weer goed komt bij ons. Het is niet zomaar dat we bij haar terecht kwamen”. Ik voel me verder goed, mijn nek en voeten doen wel zeer als ik het aanraak, maar het is voor een goed doel!@Wouter Geen massage voor mij in de spa, de vrouw had het me verboden aangezien zij er mee bezig was en dan soort mensen het vaak verkeerd masseren. Ik kreeg daarvoor in de plaats een bodymask, erg lekker ook! Meer hierover in de blog van vandaag!@Moniek Wat ontzettend leuk dat je naar België gaat. Met wie ga je? Jammer dat je daar geen internet hebt, jij moet natuurlijk ook een dagboek bijhouden daar. Heel veel plezier lieverd, ik spreek je als we terug zijn!!@Mitch Ik geloof juist in dat soort dingen en mensen, ik heb juist geen vertrouwen in dokters enzo. Die kijken alleen maar naar de grote dingen, maar het gevoel erbij vergeten ze.
Het vervelende bij mij is gewoon het ronddraaien, gewoon echt geen pretje. Heb jij dit ook dan? Ik zou zeggen als het bij mij positief werkt, boek een ticket naar Jakarta en ga naar Bogor. Op zich kent gezondheid geen prijs toch?
Ja, die problemen heb ik ook. Ik heb een hartritmestoornis, tintelende vingers en duizelingen. Het was voorheen veel erger, heb drie jaar bij de kraker gelopen. Bij mij is in het ziekenhuis vastgesteld dat de zenuwen beschadigd zijn en dat daar eigenlijk niets meer aan gedaan kan worden. Ze hebben klem gezeten tussen aanhechtingspunten van de ribben. Het is sinds een jaar ongeveer een stuk betere en het stabiliseert zich nog. Alleen sporten is lastig omdat ik bij rotaties van mijn rug last krijg van hartkloppingen.Ik ben juist het tegenovergestelde van jou; ik heb goede ervaringen met dokters en ik heb bij zenuwen en veel andere dingen altijd zoiets van: het is zeer complexe materie en ik vertrouw alleen mensen die daarin gespecialiseerd en opgeleid zijn. Maar het ene sluit het andere niet uit natuurlijk, ik zou er zelf alleen nooit aan beginnen. Maar ik geloof wel dat er mensen zijn die bepaalde dingen kunnen bewerkstelligen dus ik hoop echt dat jij er eentje gevonden hebt! Ik vind het alleen altijd heel erg merkwaardig wanneer mensen conclusies kunnen trekken op basis van wat zij bijv. bij masseren voelen. Ik ben er denk ik te nuchter voor om er open voor te staan, maar zoals ik zei: je moet nooit iets uitsluiten dus ik hoop dat het blijft werken bij jou en dat je beter, sterker, sneller en gezonder dan ooit terugkomt! Zou natuurlijk heerlijk zijn na al die ellende!
“Bij mij is in het ziekenhuis vastgesteld dat de zenuwen beschadigd zijn en dat daar eigenlijk niets meer aan gedaan kan worden”. Dat wordt er dus altijd vastgesteld, vandaar mijn wantrouwen in doktoren. Ik heb meer met spirituele dingen dan met wetenschappelijke dingen. Sommige dingen zijn gewoon niet wetenschappelijk aan te tonen, maar zijn er wel. Ik hoef niet overal een etiket op te plakken om te begrijpen wat het is, als ik het wel voel.Ik heb er vertrouwen in dat dit wel werkt en hoop er van af te komen. Het vrouwtje voelt niet alleen door het masseren wat er aan de hand is, ze kan het als het ware aan je zien. Als de wereld voor een kwartier non stop als een versnelde draaimolen om je heen draait is niet grappig en zeker niet als zo’n ‘aanval’ vijf keer per dag gebeurt, waarna je een half uur misselijk op bed ligt. Zoals Rick altijd zo mooi kan zeggen: “Het is niet gebruikelijk dat het lichaam zich zomaar tegen je gaat keren. Dit kan alleen komen doordat je ongelukkig bent of er onbewust niet tegen wilt vechten”. Of zoals Ris vandaag opmerkte: “Ziek zijn zit tussen je oren”.Dus hopelijk komt hiermee weer zon op mijn pad zoals jij dat altijd zo mooi kan zeggen.
hoi Lis en Rick,Wat een onzettend mooie belevenis zeg en vooral dat die vrouw al op jullie stond te wachten. Heel bijzonder!!! Fijn dat je dat op je pad mag tegenkomen en vooral hoop ik dat je nu eindelijk van die klacht in je nek afkomt, daar klaag je nu al zolang over. Ik hoop dat zij alle klachten kan verhelpen voordat je weer terugreist en dat je dan ook zwanger kan raken. Ik kijk er al naar uit hoor om trots heerlijk met zo’n kleintje rond te lopen
Rustig aan jullie twee en vast een goede terugreis toegewenst.xxx Papa
Hee Pap,Ja het was echt heel erg bijzonder. Grappig zijn dat soort mensen he. Het is ook een super lief vrouwtje, zo oud en nog zo jong in het hart.Vandaag zijn we er weer geweest, moet je maar lezen in de nieuwe blog (net geplaatst). Wij kunnen ook niet wachten om een kindje te krijgen. Echt super lief dat jij er ook zoveel zin in hebt, ons kind vind het vast super leuk om ook met jou rond te lopen!Heel veel liefs en tot over een paar dagen!