Ten eerste: Wij leven nog steeds! Voor iedereen die zich zorgen maakte en ons zo vaak hadden gebeld, niets aan de hand hier. Vannacht rond 2 uur (Indonesische tijd) zijn zeker negen mensen gedood door twee aanslagen op luxe hotels in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Ruim vijftig mensen raakten gewond. Onder de gewonden zijn drie Nederlanders.
Volgens Theo Sambuaga, hoofd van een parlementaire commissie belast met veiligheidszaken, is een van de negen doden een zelfmoordenaar (waarschijnlijk weer zo’n moslim suicide bomber). De zelfmoordenaar die een aanslag pleegde op het Marriott Hotel had zich voorgedaan als gast voordat hij explosieven tot ontploffing bracht. Dat heeft de Indonesische politie laten weten (bron: Nu.nl).
De ontploffingen waren in het centrum van Jakarta. Wij zitten net iets buiten het centrum. Met vijftien minuten rijden ben je bij de plek waar het gebeurd is, hier is een enorme drukte en chaos. Ook de president van Jakarta heeft via de radio laten weten dat hij het tot de bodem wilt uitzoeken, de stichters en degene achter de aanslagen wilt achterhalen en laten oppakken.
Ondanks deze hectiek zijn wij vandaag bezig geweest met iets heel anders, namelijk cultuursnuiven, zoals mijn vriendin Karlijn dat zo mooi kan zeggen. We zijn naar het National Monument of Jakarta geweest, ook in het centrum (zie foto). Het monument is gebouwd om de onafhankelijkheid van Indonesië aan te tonen. In het monument wordt de geschiedenis van Indonesië van 3000 v. Ch tot 1992 uitgebeeld in een soort van maquette met bijschrift. Onze tour guide Sylvie vertelde er van alles bij. We weten nu van de oorlogen hier, wat de Nederlanders en de Japanners met dit land hebben gedaan maar vooral wie de helden zijn geweest van Indonesië. Zo ontdekten we bijvoorbeeld Kartiri, de vrouw die als eerste in Indonesië iets voor elkaar heeft gekregen, waardoor de vrouwen weer gewaardeerd en gerespecteerd werden. Zij heeft er tot op de dag van vandaag ervoor gezorgd dat mannen en vrouwen hier gelijke rechten hebben.
Naast deze maquettes zijn we met de lift, 135 meter, naar boven gegaan om het uitzicht over heel het centrum van Jakarta te kunnen zien. Zo hebben we de winkelcentra gezien waar we zijn wezen winkelen, de kathedraal waar Ris en Sylvie getrouwd zijn, het witte huis van Indonesië en de hotels die geraakt zijn door de bomaanslagen eerder deze dag. Zoals ik eerder vertelde hoe ik me voelde als een celebrity, omdat iedereen me constant aankeek, werd het vandaag nog even bevestigd. Het nakijken en nafluiten ben ik inmiddels wel gewend, maar vandaag werd me gevraagd om op de foto te gaan met twee inwoners. Een stuk of tien foto’s werden gemaakt, zodat ze zeker wisten een goede te hebben en een grote groep verzamelde eromheen. Ze hadden nog nooit zo’n lange vrouw gezien, heel bijzonder hier.
Na het monument zijn we uit eten geweest (lunch) en hebben we eten uit Bandung gegeten. Honderen borden en schotels werden op de tafel neergezet en van elk mochten we eten. Zo heb ik voor het eerst in mijn leven koeienlongen gegeten (niet lekker, erg hard) en Rick heeft de grootste Gamba die hij ooit in zijn leven heeft gezien gegeten. De rest van het eten was erg lekker, en we zaten goed vol!
Morgen gaan we naar SeaWorld, wat we in Scheveningen ook hebben, maar waar ik nooit ben geweest. Ik ben erg benieuwd.
Lief dat jullie een sms’je stuurden met de mededeling dat er met jullie niets gebeurd is. Je maakt je toch ergens zorgen. Al weet ik wel dat als er echt iets was gebeurd, ik wel gebeld was door iemand van de politie of de ambassade of zo. Maar het gaf me wel een gerust gevoel.
Wat fijn dat Silvie zoveel kan vertellen bij alles wat jullie zien lieverds. Jullie boffen toch maar met zo’n super de luxe vakantie! Realiseren jullie je dat wel af en toe? Wij hier wel hoor als jullie het allemaal vertellen. Wel fijn dat we zo goed op de hoogte gehouden worden. Net of we ook een beetje meezijn. Dank jullie wel daarvoor hoor.
Hier gaat alles gewoon door. Robin luistert goed. Helemaal als we bijna een uur gewandeld hebben. Haha ik moest hem gisteren dragen naar zijn hokje!! Hoezo lekker vakantie bij oma????
Hij loopt braaf vlak naast me als ik naast zeg en de riem kort hou! Het is een kanjer.
Vandaag even naar Astrid gereden voor instructie voor de komende dagen. Ja Karlijn ik mag ook op poezen passen! Hebben jullie inmiddels al kittens??? Ik heb geen nummer van Karlijn gehad van je Rick, dus vraag ik het maar via deze weg.
Lieverds ik merk wel hoe jullie genieten van alles! Willen jullie Richard en Silvie een knuffel van mij geven voor al die verwennerij? Klinkt misschien heel stom, maar ook ik wil ze laten weten hoe fijn ik het vind voor jullie, wat ze allemaal doen.
Zo weer genoeg gezeurd. Het is hier vandaag ERG regenachtig. Goed voor de tuin zullen we maar zeggen.
Voor morgen een heel fijne dag maar weer.
Knuffel van mam.
Hoi Willeke, Ik heb ook jouw goede nummer niet. Toen ik gisterenmorgen van de bomaanslagen hoorde was ik wel heel erg geschrokken. Ik dacht namelijk, omdat ze allemaal bediendes om zich heen hadden, dat ze wel in een hotel zaten. Toen ik bij Rick&Maris thuis aankwam heb ik gelijk de nummers gebeld die op een briefje stonden die Maris had achtergelaten, kijken of zij misschien meer wisten. Uiteindelijk heb ik Rick en Maris zelf gesproken. Daarna probeerde ik u te bellen om u misschien ook gerust te stellen. Met de katten gaat alles prima. Als ik daar ben probeer ik ze zoveel mogelijk aandacht te geven want dat zullen ze wel missen. Romy is erg dik van de kittens en ze gaat waarschijnlijk binnen de komende 10 dagen bevallen. Als Rick of Maris dit nog leest zullen ze u vast wel even mijn nummer smsen. Dan zal ik bellen zodra de kittens er zijn. Groetjes, Karlijn
Hee Karlijn,Rick stuurt nu het goede nummer naar Willeke en andersom! Rick heeft als het goed is echt het juiste nummer opgeschreven, maar never mind. Spannend dat Romy gaat bevallen he? Ben echt benieuwd wat voor kittens ze deze keer krijgt.Lief dat je ze zoveel aandacht wilt geven, zullen zeker erg missen die knuffelkatten. Jullie zijn schatten!!Heel erg veel liefsBtw. we hebben vandaag Touché nagemaakt op de computer en met papieren fiches gespeeld. Sylvie en ik hebben gewonnen van Rick en Ris, dus ik hou voor ons de female win touche acties in stand!