De eerste, echte, dag in Indonesië, een hoop gezien en een hoop gedaan. We zijn door Jakarta wezen rijden, met onze privéchauffeur Youssouf, naar verschillende winkelcentra. Allereerst gingen we naar ‘Tanah Abang Mall’ , ook in Jakarta, een groot winkelcentrum van acht verdiepingen hoog en daarna naar “Mangga Dua Mall”, van nog meer verdiepingen en lagen.. Onderweg zagen we veel. Hetgeen dat ons als eerste opviel was het verschil tussen rijk en arm.
Er is een hoop armoede hier in Jakarta, mensen die hun eigen huis bouwen van golfplaten en houten latten is vrij normaal. Sommige hebben dat niet eens en wonen onder bruggen of op vuilnisbelten met hun kleine kinderen. Ze proberen van alles te verkopen, zoals (gestolen) wieldoppen, lege kartonnen dozen, veel eten en zichzelf. Ze rijden in ouderwetse, bijna uit elkaar vallende, gemotoriseerde bedjaks. Op sommige wegen hier in Indonesië mag je alleen rijden met minimaal 1 bestuurder en 2 passagiers. Mensen bieden zichzelf aan de kant van de weg dus aan als passagier, in ruil voor geld. Voor ongeveer 10 cent rijdt zo’n persoon een stukje met je mee.
Je begrijpt hieruit dus al, er is een enorme chaos op de wegen. Sowieso rijden ze links, maar sommige rijden ook gewoon rechts, omdat het ze beter uitkomt. Anderen gaan tegen de richting in en anderen rijden gewoon helemaal niet. Ook vind je hier en daar nog een verdwaald persoon of kind en stoplichten die rood aangeven betekenen: gewoon doorrijden. Je snapt mijn punt, één grote chaos. Op het grootste kruispunt in Jakarta wordt al het verkeer geregeld door 1 politieman. Die man staat te zwaaien alsof het 10 graden is in een pak dat anti elke ziekte is. Na een lange tijd wachten mag je dan van de politieman weer aansluiten, tenminste, dat maak je op uit de ‘vreemde’ bewegingen die hij maakt. Vervolgens sluit je aan, wordt je bijna geramd door een auto van de andere kant en heb je een ‘scooterachtige motor’ op je bumper zitten en sta je weer in de file (mencetak ). Vandaar dus de chauffeur, dit willen we niet echt zelf rijden.
Tussen deze armoede en chaos, vind je ook een hoop luxe en rijkdom. 5 Sterren hotels, zoveel dat je elke inwoner van Almere een kamer kan aanbieden, Spa’s, grote en luxe malls, veel eetplekken en een hoop versiering (grote dure fonteinen, standbeelden met 30 kg puur goud erboven) en Rick en ik. Dat wij onder de klasse Rijk vallen is wel gebleken vandaag. We voelden ons als twee celebrities. Overal werden we nagekeken, aangesproken en gesmeekt om iets bij hun te kopen. Heerlijk, maar uiteindelijk erg ongemakkelijk en zelfs irritant. Overal moesten opmerkingen gemaakt worden over mijn lengte, en dat ik langer ben dan Rick. Over dat ze het ongebruikelijk vonden dat ik in zo’n korte broek over straat durfde te gaan en nogmaals, waarom is ze zo lang? Ook hoorde ik vaak dat ik op een gebruikelijke chick leek die hier verkocht is door haar moeder aan een rijke maleische man, die haar vetmeste, sloeg en uiteindelijk teruggaf aan haar moeder (die in de tussentijd in een luxe resort verbleef). Hoe heette ze ook alweer?? Daar kom ik morgen op terug.
Dat ik niet dik ben, weten we allemaal, maar dat weten ze hier niet. Kleding kopen en passen, bijna onmogelijk. Ik moet XL aantrekken, en nog steeds gaat het niet over mijn dijen heen. Niet erg bevorderlijk voor je zelfbeeld. Na heel wat zoekwerk heb ik, en Rick heel makkelijk, nog genoeg kunnen kopen. Zoals voor Rick: 3 korte broeken (tiga celana pendek), 4 boxers (empat celana dalam), 3 shirts (tiga t-shirt), een lederen witte riem (sabuk), een paar vette schoenen (sepatu), paspoortmapje en een maatpak (pakaian smoking). Voor mij was het dus lastiger maar heb: een echte Gucci tas (tas), een paspoortmapje in het roze, de mooiste stiletto’s die ik ooit heb gezien (sepatu) en een opmaat avondjurk (gaun). Het pak en de jurk zijn beiden klaar zodra wij terug komen van Bali. Het wordt dus tijd voor formele feesten.
Toen we thuiskwamen werd de auto voor ons uitgeladen door het personeel, het vuile wasgoed was gedaan, gestreken, opgevouwen en op het verschoonde opgemaakte bed gelegd. De kamer was opgeruimd, de badkamer was schoongemaakt en het avondeten stond klaar. Verschil tussen rijk en arm moet er zijn, wat een luxe personeel in huis. En helemaal omdat ze maar voor 450.000 rupia (30 euro) per maand werken. Dit is dan wel exclusief kosten en inwoning.
Morgen is de belangrijkste dag van het verblijf hier, we gaan mijn trouwjurk en Rick zijn trouwpak uitzoeken, passen, opmeten, en laten maken. Aan het eind van de vakantie krijgen we die met het maakpak en de opmaat avondjurk mee naar Nederland. We mogen wel zeggen, we worden verwend.
Tjonge jonge zeg, leven ze zo iedere dag? Alles wordt gedaan door de bediendes? Geen wonder dat je pap daar wil blijven wonen! Jullie niet hoor!!!
Geniet van alles zei ik, nou ik zie dat jullie dat doen. Is dat bord het eten wat jullie kregen? Super hoor!!!
Ik wil niet vervelend doen, maar waar koop Silvie haar kleding? Die heeft toch ook niet maat spriet? Ik vind je mooi hoor Maris!! En natuurlijk zijn ze jaloers op jouw lengte, wie niet??
Spannend morgen zeg. Je hebt allang een idee wat je wilt, dus ik ben benieuwd of het ook zo wordt. En ja ik weet wel dat we hem niet te zien krijgen voor de grote dag. Dat is goed hoor lieverd.
Jullie gaan zo vast naar bed. Ik ga mijn eigen eten maken, haha.
Welterusten alvast in de aircogekoelde kamer en een prachtige dag morgen. ik denk aan jullie. Jullie af en toe aan mij???
Knuffel en liefs van Robin, Poes en mam. XXXXX
Ja alles wordt door bediendes gedaan, dat is wel heel erg lekker hoor. We voelen ons wel erg schuldig als haar kind van 12 onze koffers tilt, maar hij doet het met plezier. Ze zien ons als familie, maar thuis is het goed zoals het is.Ik weet niet waar Sylvi haar kleding koopt, maar die is korter dan ik ben, dus dan scheelt weer een hoop. Alles komt bij mij tot op mijn enkels.De jurk krijgt iedereen pas te zien op de bruiloft inderdaad, maar ik zal morgen wel vertellen hoe mooi het is!Eetsmakelijk. Tuurlijk denken we veel aan jullie! Wij gaan inderdaad zo slapen, morgen weer vroeg dag.Heel veel liefs
Dat eten hadden we inderdaad vanmiddag gegeten, is hier een normale lunch. Was erg lekker en ik at voor het eerst rijst met mijn handen. Was in het begin erg vreemd, bestek krijg je ook gewoon niet tenzij je erom vraagt. Gelukkig stonden er veel wastafels, dus na het eten zagen mijn handen en de ring er weer verzorgd uit.
Hey lieverds, Wat een nieuwe indrukken allemaal zeg. En Maris onthou, Nederlanders zijn de langste mensen ter wereld (met uitzonderingen natuurlijk), dus dat je lang bent hoort alleen maar bij je. Heel veel succes morgen. Wij hopen dat je vindt wat je zoekt! Trouwens superleuk dat je een dagelijkse blog bijhoudt. Hebben wij tenminste het gevoel dat je nog steeds een beetje hier bent. BTW, ik ben gisteren bij je thuis geweest. Wilde even kijken hoe ze het gedaan hadden zo de eerste dag zonder jullie. Ze waren allemaal buiten! Heb het eten bijgevuld en ben weer vertrokken. Had nog één vraagje. Op welke dag moeten de planten weer water hebben?Liefs, Moniek en Karlijn (de plantenkiller)Hier komt nog een stukje van MO:Heeej Marisje en Rick, wat klinkt het allemaal leuk!! En ook vreemd allemaal in zo’n land dat eigenlijk nog nieuw is voor je/jullie! Je zult er veel dingen zien die je nooit meer vergeet! Zo’n armoede kennen wij niet in Nederland…En Maris, je bent zeker niet dik! Die mensen zijn gewoon onmenselijk dun, .. ! En wij zijn gewoon normaal
Ik begin btw al helemaal te kwijlen als ik dat lekkere eten zie op de foto Yummie!
(wij beginnen ook te kwijlen van alle kleding btw hahaha)Veel plezieerrrrKusje, Mo
Hee lieverds,wat ontzettend lief dat jullie reageren! Ik mis jullie heel erg, op deze manier zijn jullie ook weer een beetje bij mij
@Karlijntje: Dank je wel, zag het huis er ook nog netjes uit? Niet verracht door terrorist Bram? De planten krijgen altijd op zondag en woensdag water. Was ik dat vergeten op mijn mega-control-freak-lijst te zetten? @Mo: Ik weet het, ik ben niet dik, maar wel lastig om kleding te kopen. Maar goed, voor weinig geld maken ze alles op maat, misschien zelfs beter! Het eten was ook echt super lekker. We krijgen hier eigenlijk niets anders 
Brood enzo hebben ze hier niet echt. Dus heel de dag noodles, rijst, kip noem maar op. Ik zie jullie snel weer. Laat morgen weten hoe de jurk is geworden!!!Heel veel liefs,
Maris (ook van Rick)
Hoi, ik ga in de zomervakantie ook naar jakarta en ik wilde vragen of je een paar winkelcentra of markten kunt aanbevelen? Is Mangga Dua bijvoorbeeld leuk?
En verder misschien nog tips?Groetjes
Hoi,Leuk dat je ook naar Jakarta gaat. Echt druk daar, maar wel een leuke ervaring.
Je hebt daar ontzettend veel winkelcentra, teveel om op te noemen. Mangga Dua is een winkelcentrum dat niet zo mooi is ingericht, allemaal kraampjes en heel krap, maar de prijzen zijn dan ook vreselijk goedkoop daar. Tanah Abang is vergelijkbaar met Mangga Dua. Verder heb je de normale winkelcentra, maar daar liggen de prijzen al snel op dezelfde hoogte als in Nederland (is ook allemaal echt merk). Dus het ligt eraan waar je naar op zoek bent! Wat ik trouwens nog echt wil aanraden is een spa daar. Wij zijn zelf naar Puri Santi geweest. Voor 50 euro een 5 uur lange luxe threatment gehad inclusief heerlijke lunch en drinken. Ze zijn er ook goedkoper, maar deze is wel super luxe!Veel plezier, geniet ervan.
Nog een tip. Neem een chauffeur daar, of huur vaak een taxi (zijn niet duur hoor), want zelf rijden is daar echt een drama. Sowieso rijden ze links, maar het is net als in New York, een en al file!