De tijd voor de volgende stap

jun 19, 2009 by Maris    1 Comment     Posted under: Hersenspinsels

En dan is het daar dan eindelijk aangekomen in mijn leven, de tijd voor de volgende stap. In mijn vorige blog ‘Angst voor de volgende stap’ beschreef ik hoeveel moeite ik had om over mijn figuurlijke drempel heen te stappen en er eigenlijk heel bang voor was de stap ervoor te nemen, aangezien de plaatsing van de voet lastig in te schatten was.

Sinds vorig jaar juni loop ik met een zwaar lichamelijk probleem, namelijk dat ik een wiplash heb. Bij een bepaalde beweging werkt mijn evenwichtorgaan niet meer goed en begint de wereld om me heen te draaien (soort van draaimoleneffect). Dit was ontstaan door een val met mijn scooter. Ik ben in november vorig jaar, toen de klachten erger en erger werden, ermee naar een fysiotherapeut gegaan, dit kon niet langer. Ik heb hier een viermalige sessie gevolgd met huiswerkopdrachten, maar weinig resultaat. Nadat de fysiotherapeut aangaf mij hier verder niet mee te kunnen helpen, heb ik me erbij neergelegd, dit probleem is dus niet alleen fysiek.

In april dit jaar heb ik besloten iets anders te proberen, de klachten bleven namelijk. Ik ben, naar aanraden van mijn vriend, naar een acupuncturist gegaan. In mei dit jaar had ik mijn eerste sessie. Hierin bespraken we voornamelijk mijn persoonlijke dingen zodat ze een goed beeld kon schetsen van de situatie. Er werd een uur daarna besloten om mijn ‘interne draken te verjagen’, een methode om mijn blokkades van binnenaf weg te duwen. Zodra deze blokkades weg zijn kan de behandeling beginnen, anders stroomt de energie niet goed door en kan de behandeling niet werken. De klachten bleven, dit soort dingen hebben natuurlijk tijd nodig, dus op naar sessie twee.

In de tweede sessie gingen we aan de slag met de behandeling, maar sloeg niet echt aan. Er zaten nog teveel blokkades. Het waren niet de interne draken meer maar de ‘externe draken’, de blokkades in je lichaam die door de externen komen. Dit bleek bij mij veel pijn te doen en de naalden bleven een langere tijd zitten, voordat de energie pas doorgestroomd werd. Mijn leverenergie stroomde niet goed door, hierdoor last van hoofdpijn, slechte stoelgang en blaasproblemen, en ook hiervoor kreeg ik een behandeling. De acupuncturist gaf aan dat het draaimoleneffect meer psychische klachten zijn dan fysieke klachten. Ook dat ik me erg vasthield aan het verleden en hierdoor niet verder kon gaan met de toekomst. Thuisgekomen voelde ik me heel ellendig en ‘naakt’ alsware. Tranen rolde eruit en ik heb twee uur met mijn vriend huilend en pratend op de bank gezeten.

In de weken erna ben ik veel bezig geweest om mijn verleden een plekje te geven, zodat ik verder kan met de toekomst. Ik heb er veel over nagedacht, over gepraat met mijn vriend, erover gehuild en voor het eerst in mijn leven, het er met mijn vriendinnen over gehad. Ik ben een persoon die naar de buitenwereld wilt laten zien dat het goed met haar gaat, ook al is dat helemaal niet zo. Mijn vriendinnen kenden deze kant niet van me, en de stap ervoor was moeilijk. Ze waren er erg blij mee en begrijpen me nu veel meer dan ervoor. Ik merk dat ik meer aan ze heb en zij meer aan mijn vriendschap, iets dat ik veel eerder had moeten doen. Wat blijkt uit deze acties, mijn nekklachten werden minder. Wat normaal vijf keer per dag was is nu 4 keer per maand.

Vandaag heb ik mijn derde sessie gehad, en zeer geslaagd. We zijn begonnen met eerst weer de externe draken, deze zaten er toch nog redelijk en toen zijn we mijn hart- en miltenergie aan gaan pakken (hierdoor een gevoel van leegte en eenzaamheid gepaard met depressie of downheid), deze stroomde namelijk niet goed door. Na wat prikken in mijn voeten (voor de externe draken), handen, ribben en gezicht stroomde het weer goed door en was in mijn polsen de energie weer goed te voelen. Ze merkte dat ik al meer aan het kiezen ben voor de dingen die ik echt met passie doe in mijn leven, en niet omdat het zo hoort te gaan.

Terwijl ik aan het wachten was op de sessie sprak ik de moeder van mijn beste vriendin, een psycholoog van ‘De Witte Steen’, de praktijk waar ik behandeld word. Mijn andere beste vriendin bezoekt tegenwoordig een psycholoog daar en is er erg te spreken over. In het gesprek met die moeder gaf ik aan er misschien toch wel interesse in te hebben en ik heb het telefoonnummer van haar college gekregen. Thuis heb ik een afspraak gemaakt met de psycholoog, een stap die ik al sinds mijn 15e wil doen, maar nooit heb gedurfd. Ik wil graag mijn jeugd en mijn vroegere leven een plekje geven, zodat ik eindelijk het verleden af kan sluiten en verder kan. Dit gaat niet makkelijk worden, en ik ben er best wel nerveus voor, maar ik weet dat de tijd er nu voor is. Het is nu tijd voor de volgende stap, tijd voor mijn leven met mijn eigen keuzes en het geluk dat ik verdien.

Wil je iets zeggen, laat een reactie achter