Sinds januari dit jaar loopt er een nieuwe kat bij ons in de straat die dag en nacht onwijs hard loopt te mauwen. Rick en ik vroegen ons af van wie die kat was, aangezien we hem nog nooit eerder gezien hebben.
Een paar dagen later kwamen Sjors en Romy tegelijkertijd naar binnen en die nieuwe kat liep er achteraan en ging mee naar binnen. Sjors vindt dit normaal niet goed als er een andere kat naar binnen komt, maar de nieuwe kat mocht zelfs uit zijn bakje eten. Rick vond het een echte ‘Bram’, dus sindsdien noemen we hem zo. Bram begon direct te eten en het viel ons meteen op dat zijn vacht er een stuk minder goed uitzag dan die andere keer.
Enkele weken gingen voorbij en Bram bleef maar naar ons huis toe komen. Hij sliep in de achtertuin, bleef mauwen in de voortuin en wilde uiteindelijk door ons nieuwe kattenluik naar binnen.
Vandaag lag Bram op de stoel in de achtertuin en we zagen direct dat hij er niet goed uit zag. Hij is vreselijk vermagerd sinds de eerste keer dat we hem zagen, hij heeft veel wonden bij zijn gezicht en buik en hij liep mank. Toen ik hem oppakte zag ik direct dat zijn voet opgezwollen was. Rick en ik besloten nu met hem naar de dierenarts te gaan, want volgens mij heeft deze kat geen huis meer.
Bij de dierenarts bleek Bram niet gechipt te zijn, dus de eigenaar blijft onbekend. Zijn achterpoot was ontstoken, hoe het is gebeurd is onduidelijk. Hij kreeg direct een spuit met antibiotica en een pijnstiller. We hebben een kuur meegekregen en nog een aantal pijnstillers die hij een week moet krijgen en dus ook een week binnen moet blijven. We hebben afgerekend, paté gehaald voor de medicijnen en een nieuwe halsband met magneet voor het kattenluikje.
We hebben geen idee van wie deze kater is, we hebben alles op internet afgezocht naar vermiste katers, maar nergens is iets opgegeven. Mocht iemand weten van wie deze kater is, laat het me dan weten. Mocht er binnen een week niemand reageren, dan besluiten wij Bram zelf te houden. Deze lieve kat is hartstikke welkom bij ons vijven.
[...] wat zielig, zit hier dagen op straat, hoort vast bij niemand”, net zoals wij dachten van Bram? Die wij uiteindelijk een jaar binnen hebben gehad, waarvan hij soms even een paar daagjes weg was [...]